Morgen de allerlaatste les, na 25 jaar, van de rolstoeldansgroep (waar alle rolstoelgebruikers worden geduwd door vrijwilligers) in verpleeghuis Slotervaart in Amsterdam. De hele organisatie van het huis verandert en steeds meer bewoners verhuizen naar projecten voor kleinschalig wonen. De vrijwilligers, die vrijwel allemaal al die jaren hebben meegedanst, worden natuurlijk ook een dagje ouder en na goed overleg is besloten de activiteit te beëindigen nu we nog elke week kunnen terugkijken op een leuk uurtje met soms wel ruim 20 deelnemers. Het zou jammer zijn als er een bittere nasmaak overblijft, omdat of het aantal vrijwilligers of het aantal bewoners steeds minder wordt en de groep langzaam ten onder gaat. Ivo Willersen, de eerste secretaris van Stichting Rolstoeldansen Amstelveen en rolstoeldansinstructeur van het eerste uur heeft de groep opgericht en deze ruim 22 jaar geleid. Na zijn overlijden hebben de vrijwilligers het overgenomen en toen die wat meer ondersteuning nodig hadden, hebben wij die aangeboden.

Ook een classificatieproject van Gehandicaptensport Nederland loopt ten einde. Ruim 3 jaar heb ik meegedraaid in een klankbordgroep met andere international classifiers van andere sporten, vertegenwoordigers van Gehandicaptensport en NOC*NSF. Als afsluiting is er deze week een etentje.

Tussendoor wat werkplekbezoeken, een RI&E-bespreking en voorbereidingen voor allerlei trainingen die vanaf februari zullen gaan plaatsvinden!

Het Nieuwjaarsbal bij de Walking Wheels in Hoofddorp was weer als vanouds gezellig en zeer druk bezocht. Leuk, om aan het begin van het jaar zoveel bekenden te ontmoeten.

De tweede rolstoeldansles bij de Mytylschool in Amsterdam was een succes. Het is een grote uitdaging om een groep met zoveel verschil in motorische en verstandelijke mogelijkheden een aantrekkelijk beweeguurtje aan te bieden met aansprekende muziek en leuke dansen. Niet te moeilijk voor de één, niet te snel voor de ander, maar vooral niet te sloom te en saai!

Op het programma staan een instructie kantoorwerkplek met aansluitend 10 werkplekbezoeken, een globale geluidsmeting in een afwaskeuken en diverse andere activiteiten. En tussendoor een beetje aan de conditie werken: vrijwel dagelijks flink aan de slag op de hometrainer, wekelijks een rondje van 5 km hardlopen en… al twee keer een half uur (= 1 km!) baantjes gezwommen. En uiteraard met Flip naar buiten, struinen door de duinen of langs het strand! Daar bleek dat Flip dol is op ‘weekdieren’: hij slobberde enthousiast schelpen en ‘scheermessen’ leeg en van die laatste soort at hij er een aantal ‘met huid en haar’ op… Maar zulke inspanningen, een feestje met veel oude bekenden en een stevige strandwandeling eisen wel hun tol. Flip wordt echt een oude baas en hij heeft regelmatig rustdagen nodig!

Alle kerstspullen zijn opgeborgen en de eerste werkactiviteiten zijn weer achter de rug: een boeiend gesprek bij een mogelijke opdrachtgever en een werkplekbezoek om advies te geven in een lastige zorgsituatie. Observeren en signaleren is de ene kant van dat verhaal, maar het op een correcte manier schriftelijk rapporteren is de andere kant: een grote uitdaging! Het moet voor alle partijen duidelijk zijn, goed beargumenteerd, kort en bondig en het mag niemand veroordelen of in een negatief daglicht stellen.

In de komende weken zijn er weer allerlei zeer afwisselende klussen en activiteiten in de agenda te vinden, zoals lesgeven op een mytylschool en een Risico Inventarisatie van een zorgcentrum bespreken. En waarschijnlijk, als de kerstvakantie bij alle opdrachtgevers maandag echt ten einde is, zal de agenda verder worden gevuld!

Het was een enerverend jaar met veel hoogtepunten, ondanks alle gebruikelijke persoonlijke, maatschappelijke en internationale onrust en onzekerheid die nu eenmaal bij leven hoort.

De Kersttijd was vol nieuwe en mooie belevenissen. Een Kerstdiner in de serviceflat bij mijn moeder, waar we veel plezier hadden, lekker aten en vrolijk meezongen! Kerstavond met 5 volwassenen, 3 kinderen, een heerlijke maaltijd en wel ‘duizend’ cadeaus! Geen kalkoen of bijzondere recepten, maar een tafel vol ‘gewone’, maar heerlijke gerechten, waar iedereen, zelfs de kleinste, volop van kon genieten. En hoewel iedereen dat op zijn of haar eigen manier kenbaar maakte, waren allen zichtbaar heel tevreden met wat de Kerstman had meegebracht!

Op Eerste Kerstdag met de oudste kleinzoon naar een kerkdienst met veel vrolijke muziek en zang en lekkere broodjes en koffie toe. Daarna Oma de Hullu ophalen, samen genieten van De Grote Vriendelijke Reus, waarna het kleinkind weer terug ging naar zijn ouders en we met drie personen een heerlijke kerstmaaltijd hadden.

En of dat alles nog niet mooi genoeg was: op Tweede Kerstdag scheen de zon en met de middelste kleinzoon en Flip hadden we veel plezier op het strand: alleen maar genieten!

In 2011 werd een appartement in een nieuwe woonplaats gekocht, verbouwd en betrokken en, op de valreep, werd het oude appartement onder het gebruikelijke voorbehoud verkocht. Vanaf dag één voelde ik me prima thuis in het comfortabele appartement in Rijnsburg, al was het verlaten van de mooie woning in Amstelveen een grote stap.

Wat gezondheid betreft ging het prima, met als hoogtepunten de Ladies Run in Katwijk – waar ik 5 kilometer in een zeer acceptabele tijd heb afgelegd – en uiteraard de positieve berichten van de arts na de jaarlijkse controle van half december.

In 2010 was alle energie nodig om te herstellen en om het werken weer op te bouwen. Dat had te niet alleen te maken met de gezondheid, maar ook met het beschikbare werk. Een grote opdrachtgever was, vanwege reorganisatie, weggevallen, een andere opgeheven en het was een economisch zware tijd. Maar in 2011 ging het steeds beter: het ene werk trok het andere aan, zodat na de zomer de weken zeer goed gevuld waren met allerlei boeiende ‘klussen’!

En dan natuurlijk privé: een aaneenschakeling van bijzondere en gelukkige momenten en nieuwe belevenissen, thuis en in familiekring met een fantastische partner, twee fijne ‘bonus’kinderen, een ‘bonus’schoonzoon en ondertussen drie prachtige kleinzoons. Heel bijzonder was het moment dat ik op Bevrijdingsdag de jongste kleinzoon van zijn moeder mocht ‘bevrijden’ door de navelstreng door te knippen! Het is geweldig dat mijn moeder dit nog allemaal van dichtbij of van een afstandje, kan meebeleven.

Flip ook zeker bijgedragen aan alle mooie momenten: deze hulphond ging op 2e Pinksterdag met pensioen en hij slijt nu, tot ons grote plezier, zijn dagen in Huize Avondrood. Hij vult het gat op dat de katten Jip en Janneke, die vroeg in dit jaar kort na elkaar overleden, achterlieten.

Het was een jaar om met grote dankbaarheid op terug te kijken en het geeft moed om ook de laatste dagen van dit jaar en de start van 2012 met vertrouwen tegemoet te zien.

Fijne decemberweken gewenst!

De dagen waren gevuld met veel werk, een erg leuke Sinterklaasviering en de voorbereidingen voor Kerst… Zo langzamerhand verschijnen in huis Kerstdecoraties en de eerste kerstkaarten hangen aan de lijn!

De trainingen fysieke belasting, waarin belevingsgerichte zorg wordt geïntegreerd, zijn tot nu toe naar tevredenheid verlopen en er komen enthousiaste reacties!

Volgende week wordt het weer spannend, want dan is het jaarlijkse ‘grote’ bezoek aan het ziekenhuis. De afspraak, al maanden geleden gemaakt, werd plotseling door het ziekenhuis verzet en dat gaf even wat – onnodige – spanning. Maar nu kunnen we hopelijk na donderdag weer ontspannen ademhalen…

Er is dus afwisseling, afleiding, spanning, succes en gezelligheid genoeg!

In Utrecht vond op 23 november een workshop rollatordansen plaats in het kader van het project: ’Mag ik deze dans van u?’ Studenten van de Hogeschool voor Journalistiek plaatsten foto’s op www.campusblog.nl, en er zullen ook filmbeelden komen op http://www.uindewijk.nl
http://www.mijnalbum.nl/Diashow-6I6UZ7YB